Modulair investeren

 

In de wetenschap dat veel ziekenhuizen klem zitten tussen:

  1. -een kritieke (technische) noodzaak tot opwaardering van gebouwen en installaties en

  2. -bestuurlijke onzekerheden over de productie samenlopend met lage waterstanden in exploitatie en vermogen,

hebben we dit jaar een andere werkwijze gepresenteerd (links staan onder aan dit bericht).


Bestuurders, Bouwers en Banken blijken op veel plaatsen niet in staat, of alleen met extreme doorlooptijden, om tot uitvoerbare planvorming te komen, althans niet met conventionele werkwijzen.


Dan is het raadzaam binnen zorg-instellingen eerst aan consensus en vertrouwen te gaan bouwen. Doel is een plan of concept dat naar lokale omstandigheden wordt gereduceerd en wél binnen een vooraf gelimiteerd en door Control / Accountant gevalideerd budget past.


Met alle bestuurlijke onzekerheden over regionale samenwerkingen, verdeling, variaties in volumes van patiëntenzorg en dus twijfel over dekkingsbijdrage voor investeringen, is het zaak ‘modulair’ te gaan bouwen. Modulair betekent hier in de eerste plaats: in financieel behapbare stapjes gaan denken. En verder nog alleen toe te te werken naar -vanuit de patiëntenzorg-processen- puur functionele vernieuwing van gebouwen, infrastructuur en apparatuur.

Het stellen van zulke -door bestuur en professionele staf gedragen- prioriteiten, lukt het best met specifieke methoden en technieken voor consensusvorming.


Zo’n rangordening in belangen en volgorde in de tijd vergt een andere voorbereiding dan normaal wordt gedaan bij bouwprojecten. Een traject van (master) planvorming tot en met een technisch uitvoerbaar ontwerp, blijft nu vaak steken. Zonder realisatie en ingebruikneming door de zorgprofessionals, blijft men daar achter met hoge, aldus niet legitieme, voorbereidingskosten.


Bouwers en banken hebben nog weinig tot geen ervaring met het plan vormen en ontwerpen vanuit een absolute limiet en een financieel toetsingskader vooraf. Het blijft tijdens voorcalculaties hangen op te grote bedragen en de opdrachtgever valt terug op óf overlevende instandhouding, óf ondoordachte experimenten en noodsprongen in de financiering. We kennen de voorbeelden: financierende aannemers, omvangrijke onderhoudscontracten voor lange-termijn.


Het operationeel management kan hun bestuurders met modulaire werkwijzen in ontwerpen, investeren en realiseren er zo wél toe brengen om uitvoering met budget vrij te geven. Eerst met een klein, veilig budget, met een voor hen vooraf toetsbare uitvoering en met een functioneel, voor de patiëntenzorg effectief, zichtbaar resultaat.


Bouwer en bank zullen hier dit als een prototype zien, dus als basis van beter, breder gedragen financieringsvormen. Vernieuwingen als “crowdfunding” en “beleggers-financiering” hebben hier ook baat bij door de kort-cyclische bewijslast van realisering.


Onze werkwijze is een Japans-georiënteerde logistieke aanpak van ontwerp en bouwprocessen. Die aanpak was en is -ook in NL- nog steeds succesvol met radicale kostendaling door:

  1. -in tijd en plaats gecompartimenteerde-schaalverkleining,

  2. -simpele kort uitgelijnde besturing met eenvoudige hulpmiddelen (Kan Ban),

  3. -platte en dunne organisatievormen (Lean) en

  4. -permanente toets op meerwaarde van acties t.o.v. het doel (Mean).


Skipr Blog: http://www.skipr.nl/blogs/id2259-bestuurders-bouwers-en-banken.html


Vervolg Blog: http://www.komdoega.nl/index/Blogs/Artikelen/2015/8/31_Bestuurders,_Bouwers,_Banken..html